donderdag 4 februari 2010 / ZuidAmerika.nl /

Ook interessant

Ilha de marajó en Belém

Je roestige fiets rammelt over het met gras begroeide pad. Insecten zoemen om je hoofd. Langs de waterkant staan dichte mangrove bossen in het water. Een groep waterbuffels steekt onverstoord het pad over. Zij krijgen voorrang op Ilha de Marajó, aan de noordoostkust van Brazilië.

 

Huizen op palen
Het eiland, dat met ruim 40.000 vierkante kilometer ongeveer even groot is als Nederland, ligt vlak voor de monding van de Amazone rivier in de Atlantische Oceaan. In het regenseizoen staat de Oostelijke helft van Ilha de Marajó minstens een meter onder water.

 

De landwegen worden dan ook niet intensief gebruikt. Het meeste transport gaat over de twintig grote rivieren die over het eiland stromen. Veel huizen staan op een verhoging. Er wonen ruim 250.000 mensen op Ilha de Marajó.

 

Palmmoerrassen
Als de buffels voorbij zijn, fiets je langzaam verder door de warme, vochtige lucht. Ergens in de grasvlakte naast het pad schrikt een groep rode Ibissen op. In een zwerm vliegen de dieproze vogels met lange, gekromde snavels tegelijk omhoog. Zij steken scherp af tegen de donkergroene achtergrond van het oerwoud.

 

In het tropische klimaat op Ilha de Marajó huist een uiteenlopende flora en fauna. Het Noorden van het eiland bestaat uit palmmoerassen met een ecologie waarover nog weinig bekend is. Verder leven er op het eiland vooral veel slangen.

 

Waterbuffels
Een stukje verderop sla je af richting de kust. Het strand is verlaten. Een kleine, houten vissersboot dobbert vlak voor de kust. De vissers zitten met petjes onderuitgezakt op de reling.

 

De kuststadjes op het eiland leven voornamelijk van visvangst. Ook de waterbuffels zijn een belangrijke inkomstenbron. Volgens een legende zijn ze vanaf een zinkend schip, dat op weg van India naar Frans Guyana voorbij de Braziliaanse kust voer, naar Ilha de Marajó gezwommen.

 

Voor de ontdekking van Columbus woonde op het eiland het Marajoara volk. Zij bouwden hun huizen op heuvels en bakten grote urns, beschilderd met rode, zwarte en witte afbeeldingen van dieren en planten. De potten zijn een geliefde souvenir in de regio Pará.

 

Belém
’s Middags vaar je van het eiland naar Belém, de hoofdstad van de Pará provincie op het Braziliaanse vasteland. Je komt de stad binnen via de grootste haven van de Amazone. Hoge, grijze flats en kleurige, koloniale gebouwen begroeten je.

 

Belém is een stuk levendiger dan Ilha de Marajó. Er wonen ruim anderhalf miljoen mensen.

 

In de koloniale tijd was Belém een welvarende stad. De economie draaide vooral op de specerijen uit het achterland. Indianen haalden de planten onder dwang voor de Portugezen uit het oerwoud. Tegenwoordig bestaan de vrachten van de haven vooral uit hout, aluminium en ijzer.

 

Kerst van de Amazone

Hoewel het nieuwe deel van de stad vol staat met moderne wolkenkrabbers, heeft het oude centrum zijn sfeer behouden. Statige gebouwen met Portugese, blauwe tegeltjes staan aan groene pleinen vol mangobomen.

 

Op de tweede zondag van oktober stromen de straten van Belém vol met mensen uit het hele land. Het grote, religieuze festival Círio de Nazaré staat te beginnen. Het festival wordt ook wel de ‘Kerst van de Amazone’ genoemd. In een grote optocht draagt men het beeld van Maria naar de basiliek van Nazareth.

 

Foto: cc

Gepubliceerd op ZuidAmerika.nl